از فردا دوباره کار و تلاش جدی تو سال جدید شروع میشه

این پیک بهاره و مشق عید بچه ها هم دردسرسیه برای خودش

شروع امسال برام با سالهای قبل فرق داشت (یکیش اینکه به خودم قول دادم ..خودِ خودم باشم)

شکر خدا درست آخرین روز سال قبل یه اتفاق خوب افتاد برام و همین شد یه منبع انرژی برام

از قبل عید خیلی دوست داشتم تو عید هرجوریه حتما بریم سفر

چندجا هم تو نظرم بود اما نشد

تو این چند سال که رانندگی یه قسمت از کار هرروزم شده و همه کارام و خودم انجام میدم هنوز جرات نکرده بودم جاده شمال و برم

با اینکه رانندگیم بد نیست و راههای دورتر رو هم رفتم اما از جاده شمال میترسیدم

خلاصه این طلسم و شکستم و عید رفتیم شمال

(وااای که از دست سما و امیر محمد..چون همیار پلیس بودن اینقدر پرحرفی میکردن و مثلا رانندگیم و کنترل میکردن که کلافه ام کردن..مامان سبقت نگیروومامان حق تقدم با تو بود؟؟مامان از ۱۰۰ بالاتر نرو..مامان .......)

(اما راستش دریای جنوب یه چیزه دیگه اس)

با اینکه خیلی خسته شدم اما بچه ها کلی بهشون خوش گذشت و این خستگیم و کم میکرد

امسال علاوه بر کار همیشگی یه شروع جدید هم دارم

خدایا شکرت 

این امتحانات با این تعطیلات برفی حسابی طول کشیده و خسته کننده شده

امیرمحمد همچنان در حال با سواد شدنه

هر حرف جدیدی که یاد می گیره دنبال تمام کلماتیه که  اون حرف توشه

****

من خودم کوچک که بودم اصلا نسبت به دوستام حستس نبودم

اما سما اصلا به من نرفته

حس میکنم خیلی خودشو اذیت میکنه با حساسیتهای زیادیش

ساغر اینجوری کرد..مهتاب اونو گفت..

سعید هم داره کم کم به سن بلوغ میرسه

خیلی خوشخواب شده

اما شکر خدا درسش براش خیلی مهمه

نمیدونم چرا همش ترس دارم

از اینکه وقتی بچه هامکم کم بخوان  وارد دنیای بزرگترها بشن

نمیدونم اصلا میتونم تو شرایط خاص برخورد درستی داشته باشم یا نه

اینقدر کارم زیاد شده که روزهای هفته و کم میارم

خونه که میرسم تازه مامان بودن و خونه داری شروع میشه..خونه تمیز کردن ..غذا پختن..رسیدگی به درسای بچه ها....

امیرمحمد برخلاف سعید و سما تو مشق نوشتن خیلی وابسته به من شده(البته من خوشم نمیاد)دارم تلاش میکنم از سرش بیوفته

دیروز اولین دیکته عمرش و نوشت

بیست هم شد(البته کلاس اولیها بیشترشون اولین دیکته و بیست میشن)

این مدرسه رفتن بچه ها و تکلیفهایی که معلمهاشون میدن و کنترل همه اونا  نفس آدم و میگیره

دیروز امیر حرف { ر } یاد گرفته بود و باید یکصفحه مینوشت که خیلی هم سخته برای بچه هایی که تازه یاد میگیرن

نیم ساعت رفتم بیرون و اومدم دیدم یکصفحه دفتر پر از { ر } شده..تعجب کردم ..آخه دستش خیلی کُنده هنوز

فهمیدم کار  کارِ سما ست

یکصفحه { ر } کمرنگ نوشته تا امیر از روش پر رنگش کنه تا هم زود تموم بشه هم تمیز باشه

حسابی عصبانی شدم

هیچ کدوم زیر بار هم نمیرفتن که کار خودشونه

خلاصه که یکصفحه { ر } دوباره نوشت تا یاد گرفت

اول بگم ممنون از  مامانِ نوک مداد که  به این بازی دعوتم کرد